Loolaan 16, 7315 AB te Apeldoorn

donatie

Gelderland helpt - 

kort filmpje - op zoek naar de kroonluchters

   

 Organisten voor zomerorgelconcerten 2018 bekend

Moderniseren 1960

In 1960 werd - naar de geest van die tijd - het interieur van de Grote Kerk 'gemoderniseerd'.

Alles wat bijdroeg aan de schoonheid van het interieur werd verwijderd: het prachtige klankbord boven de kansel, het doophek, de baldakijnen boven de kerkenraadsbanken, de kronen, de sierstukken op de zijkanten van de banken etc.

De bouwkundige situatie kreeg echter beduidend minder aandacht, als gevolg waarvan de onderhoudsstaat in de zeventiger jaren zó deplorabel was geworden dat voorbereidingen werden getroffen voor de sloop van de kerk.

Sloop voorkomen - restauratie

Dit nu was het signaal voor enkele leden van de wijkgemeenten rond de Grote Kerk de strijd aan te binden voor het behoud van het kerkgebouw, in 1973 beginnend met de oprichting van de Stichting Vrienden van de Grote Kerk Apeldoorn. Ook werden de eerste stappen gezet op weg naar de restauratie van het gebouw.

Toen in 1980 het kerkgebouw en het Bätz Witte orgel op de Rijksmonumentenlijst werden geplaatst kwam deze restauratie in een stroomversnelling.

In 1992 - bij het honderdjarig bestaan - werd de bouwkundige restauratie voltooid. Inmiddels waren, dank zij de financiering door de Stichting, ook al enkele onderdelen van het interieur, waaronder het klankbord en de koninginnebank weer terug-gerestaureerd.

In 1995 werd besloten tot de oprichting van de Onderhouds- en Restauratiecommissie Grote Kerk (ORC), een samenwerkingsverband tussen de Centrale Kerkvoogdij als eigenaar van de kerk, de Wijkkerkvoogdij en de Stichting Vrienden van de Grote Kerk.

In een voortreffelijke samenwerking is vervolgens de voltooiing van de interieurrestauratie en de orgelrestauratie voorbereid en in 1997 uitgevoerd.

Het kerkinterieur verkeert nu weer nagenoeg in de staat waarin het door de architect oorspronkelijk werd bedacht.         

De baldakijnen zijn weer terug en evenzo het doophek, de banken hebben weer hun oorspronkelijke uiterlijk mèt de sierstukken en in hun eikenhouten kleur.   

Het indrukwekkende cassetteplafond werd vernieuwd en in een lichtgele tint geschilderd.

Deze aanpak van het interieur had nog een hoogst plezierig bijkomend voordeel: de akoestiek van de kerkzaal is zó sterk verbeterd dat hij nu door muziekrecensenten omschreven wordt als ‘uitnemend’!

Al met al kunnen we nu spreken van een kerkgebouw waarin het - om uiteenlopende redenen - goed toeven is, zoals dit ook bleek bij het huwelijk van prins Maurits en prinses Marilène.